Spirita vivo

MEDITO

Al mia pli juna memo

En ĉi tiu momento, starante antaŭ spegulo, mi enmane tenas foton de  vi, eterne kaptitan dum iu grava momento en la daŭro de tempo, kaj mi  parolas al vi.

En la foto, vi fiksrigardas la fotilon – ne, ne la fotilon ... Fakte, vi  rigardas la malproksiman, nekonatan estontecon. Viaj senmovaj okuloj  rigardas ankaŭ min, vian estontan memon. Viaj okuloj estas brilaj, viaj  lipoj firme kunpremitaj kun decidemo kaj la certeco pri bona ĝojplena  morgaŭo. Viaj ŝultroj estas rekte tenataj, ne pro vana fiero, sed pro  forto kaj rezistemo, kvankam tiam vi apenaŭ havis vivajn defiojn por  alfronti.

La cetero de la artikolo estas konsultebla en la sekcio por abonantoj.