Ekonomio

VENEZUELO

Ekonomia militado

Ekde 2013 la prezidanto de Venezuelo, Nicolas Maduro, certigis, ke „Venezuelo sinkis, dum pluraj jaroj, al brutala militado en la ekonomia sfero, kies celo estas renversi la bolivaran registaron, havi regon super tiu ĉi strategia lando kaj detrui la modelon alternativan al kapitalismo, kiun efektivigas la bolivara revolucio.”

Kontraŭaj vidpunktoj

Por pli bone klarigi la situacion oni konu ambaŭ vidpunktojn, kaj de la registaro kaj de la opozicio. Ekonomia militado, laŭ la registara vidpunkto, rilatas al strategio farita de eksteraj kaj internaj agantoj (politikaj, ekonomiaj, komercaj) kun la celo malfortigi la ekonomion de la lando kaj renversi la registaron. Oni argumentas, ke ĉi tiuj aktoroj efektivigas agojn kiel amasigado de bazaj produktoj, prezspekulado, kontrabandado kaj kurzomanipulado, kiuj generas malabundecon, inflacion kaj socian tumulton.

Laŭ la opozicia vidpunkto, ekonomia militado estas simplisma klarigo uzata de la registaro por deturni atenton de sia propra respondeco en la ekonomia krizo. Ĝi argumentas, ke malkonsekvencaj ekonomiaj politikoj, distorditaj prez- kaj interŝanĝ-kontroloj, manko de juraj garantioj kaj malamika medio por privata investado kaŭzis la kolapson de la venezuela ekonomio. Krome, manko de travideblo en la administrado de publikaj rimedoj kaj disvastiĝinta korupto estas kritikataj kiel origino de tia situacio.

Batalo kontraŭ korupto

Por trovi ekonomie realigeblan solvon al la krizo en Venezuelo, pluraj ŝlosilaj areoj devas esti traktitaj. Unue, realisma kaj respondeca aliro estas postulata en la administrado de makroekonomiaj politikoj, inkluzive de daŭrigebla fiska politiko kaj efika administrado de publikaj rimedoj. Por fari tion, necesas forigi korupton kaj tiujn elspezojn, kiuj, anstataŭ profitigi la landon, fariĝis ŝarĝo por la ŝtataj financoj. Troaj kontroloj devas esti eliminitaj kaj prezo- kaj kurzo-stabiligo devas esti serĉataj per efektivigo de taŭgaj monpolitikoj.

Krome, necesas antaŭenigi kaj subteni privatan investon kiel motoron de kresko kaj disvolvo. Ĝi implicas la kreadon de favora medio por komerco, kun klaraj reguloj, jura certeco kaj energia batalo kontraŭ korupto. Ankaŭ por malgrandaj kaj mezgrandaj entreprenoj devas esti proponataj impostaj instigoj kaj alireblaj financaj programoj, kiuj generas dungadon kaj ekonomian dinamikon.

Dependeco de petrolo

Same, la venezuela ekonomio devas esti diversigata por redukti ĝian dependecon de petrolo. Necesas antaŭenigi nacian produktadon en aliaj sektoroj. Ĉi tion eblas atingi investante en infrastrukturo, instigante novigadon kaj evoluigante netradiciajn industriojn. Samtempe, instruado kaj teknika trejnado devas esti plifortigitaj por plibonigi la kapablojn de laboristoj kaj tiel pliigi ilian produktivecon.

Konklude, por venki la ekonomian krizon en Venezuelo, necesas ampleksa kaj ekvilibra aliro, kiu inkluzivas respondecajn makroekonomiajn politikojn, subtenon por privata investo, ekonomia diversigo kaj plifortigo de edukado kaj teknika trejnado. Nur per komuna kaj konsenta klopodo eblos starigi la bazojn por daŭripova kaj longdaŭra kresko por la lando.