Lingvo

NE-PAROLA LINGVO

Atentu certajn gestojn en diversaj landoj!

La ne-parola lingvo estas kompleksa sistemo de komunikado, kiu superas vortojn kaj kelkfoje malfermas tute neimageblan universon. Ĉiu loka kulturo, sur la tuta Tero, posedas proprajn gestojn, siajn vizaĝajn esprimojn kaj korpopraktikojn, kiuj estas naturaj, tuj kompreneblaj por ĉiuj membroj de la loka komunumo, aldonante pli profundan komprenon al la ĉiutaga komunikado. Tamen tio, kio povas ŝajni senkulpa gesto en unu lando, facile povas transformiĝi en insulton aliloke, kio pruvas, kiom kompleksa kaj varia estas la ne-parola lingvo. Kio estas spontana kaj ŝajnas nepre signifi certan aferon en unu kulturo, tio ja povas indiki ion tute alian en malsama (eĉ geografie apuda) kulturo.

Unu el la plej konataj okazoj rilatas al la universalaj kapmovoj por „jes” kaj „ne”. En plej multaj okcidentaj kulturoj, simpla kapmovo supren kaj malsupren estas sufiĉa por esprimi aprobon aŭ konsenton, dum gesto de la kapo de dekstro maldekstren signifas malaprobon aŭ malkonsenton. Tamen, en kelkaj partoj de Hindio, Nepalo kaj eĉ Bulgario la sama movo supren kaj malsupren povas esti interpretata kiel neo, dum horizontala kapmovo estas jeso. Tiu miskompreno povas konduki al strangaj situacioj kaj eĉ veraj nekomprenoj; tio ja montras la gravecon de kultura kunteksto.

Kornoj

Aliaj gestoj, kiuj povas ŝajni enigmaj por fremduloj, inkluzivas la geston de „kornoj”, en kiu oni levas la montrofingron kaj la malgrandon fingron, dum la aliaj fingroj estas falditaj. En multaj kulturoj tiu gesto povas esti interpretata kiel provoko aŭ insulto. Tamen, en Italio la gesto de „kornoj” (kutime uzata por indiki homon supozeble trompitan de sia partnero) ofte estas uzata ankaŭ por forigi malfeliĉon (simile al tuŝado de fero, kiu mem estas malsama ol la tuŝado de ligno, tipa en plej multaj mondopartoj!) aŭ protekti kontraŭ eventualaj malbenoj de personoj ŝajne amikemaj kaj gratulemaj. Do, fari la geston de „kornoj” en Italio povas esti interpretata kiel bonŝancdezira ago, dum en multaj landoj ĝi povas esti rigardata nur kiela insulto.

Malfermita mano

Alia interesega gesto estas la tiel nomata „mundza” en Grekio, kiu implicas kompletan malfermon de la mano kun etenditaj fingroj kaj la manplato direktita al alia persono. En Ateno kaj ĉirkaŭaĵoj tiu gesto estas viveca maniero por insulti iun, kaj estas grave eviti ĝin en formala aŭ maljunaĝa medio. Oni povas riproĉi ankaŭ sin mem pro iu erara ago, tiuokaze fojfoje kun memironia celo. Tamen, en aliaj landoj la gesto povas havi malsamajn signifojn. Ekzemple, en kelkaj kulturoj ĝi povas esti interpretata kiel signo por diri „atendu!”, „haltu!”, „lasu min pasi!” aŭ eĉ „mi donos al vi kvin kromajn minutojn da tempo”, tute sen malamikaj intencoj.

Italaj fingromovoj

En Italio ekzistas ankaŭ serio da unikaj gestoj, kiuj povas esti miskomprenataj de tiuj, kiuj ne konas la italan kulturon. Ekzemple, la gesto froti la manon sub la mentono signifas apatiecon aŭ malintereson. Krome, la gesto meti la montrofingron sur la vango kaj movi ĝin iomete dum manĝado montras aprezon kaj signifas, ke la manĝaĵo estas bongusta. Tiuj gestoj povas ŝajni misgvidaj aŭ eĉ konfuzaj al tiuj, kiuj ne konas ilian ĝustan interpreton. Tio denove substrekas la gravecon de kultura konscio ene de fremda medio.

Atentu tion alilande

Aliaj gestoj, kiuj povas konduki al miskomprenoj, inkluzivas la signon „o kej” per la fingroj, kiu en multaj partoj de la mondo reprezentas aprobon aŭ signifas, ke ĉio estas en ordo. Tamen, en kelkaj kulturoj, kiel en Francio kaj partoj de Belgio, tiu signo povas esti rigardata kiel insulto, pro tio, ke ĝi povas simboli ringon aŭ orelringon.

Kelkaj gestoj estas tute specifaj de certaj kulturoj kaj povus esti tute nekomprenataj aliloke. Ekzemple, en Japanio la gesto krei kvadraton per la manoj kaj interfroti ilin reprezentas monon. Tamen, tiu gesto tute ne havas la saman signifon en aliaj partoj de la mondo.

Rideto

Notindas, ke ankaŭ vizaĝaj esprimoj varias de kulturo al kulturo. Ekzemple, rideto estas universale agnoskata signo de ĝojo, sed la maniero, kiel ni ridetas, kaj la kunteksto, en kiu ni tion faras, povas forte diferenci. En kelkaj kulturoj rideto povas esti signo de maltrankvilo aŭ nervozeco, dum en aliaj ĝi estas signo de afableco aŭ amikeco.

Konklude, la neparola lingvo estas kerna aspekto de homa komunikado, pri kiu oni ne multe parolas aŭ konscias. Kvankam pluraj gestoj kaj vizaĝaj esprimoj povas esti universale rekonataj, gravas memori, ke ekzistas gravaj kulturaj variaĵoj, kiuj povas kelkfoje konduki al nedezirataj miskomprenoj. Kiam oni vojaĝas al alia lando aŭ interagas kun homoj el malsamaj kulturoj, gravas konsideri ĉi tiujn diferencojn por eviti embarasajn situaciojn aŭ nevolajn ofendojn. La neparola lingvo estas tikla parto de homa lingvaĵo, kies kompreno povas helpi konstrui pli profundajn kaj signifajn rilatojn kun homoj el ĉiuj partoj de la mondo.